GRAMATYKA W PIGUŁCE

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Stworzyła na potrzeby uczniów SP nr 6, na podstawie dostępnych materiałów,
                                                                                             mgr Iwona Abidellaoui

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

CZASY TERAŹNIEJSZE

Present Simple

Opis czasu

Present Simple jest czasem teraźniejszym prostym, a używamy go w następujących sytuacjach:

1.                   Mówiąc o czynnościach typowych, rutynowych, powtarzających się, np.
I often visit my aunt in summer. - (Ja) często odwiedzam moją ciocię w lecie.

2.                   Mówiąc o stanach, czynnościach stałych, np.
I live in Warsaw. - Mieszkam w Warszawie.

3.                   Opisujemy cechy ludzi i przedmiotów, np.
Joan has got black hair and blue eyes.

4.                   Opisujemy znane prawdy, fakty, np.
Earth goes around the Sun. - Ziemia krąży wokół Słońca.

5.                   Czynności dziejące się w dłuższych okresach czasu, np.
Tom lives in New York. - Tom mieszka w Nowym Yorku.

6.                   Opisywanie, streszczanie filmów (narracja)

7.                   W przysłowiach.

8.                   Oficjalnie ustalony termin wydarzenia, np.
The match starts at 10 tomorrow. - Mecz zaczyna się jutro o 10.

9.                   W wyrażaniu uczuć: to love (kochać), to like (lubić), to hate (nienawidzić).

Czasu tego NIE UŻYWAMY mówiąc o czynnościach, które odbywają się w tej chwili.

Zdania twierdzące

Szyk zdania twierdzącego w czasie Present Simple wygląda następująco:
Podmiot + orzeczenie + reszta zdania
I + live + in Olsztyn
(Mieszkam w Olsztynie
He + lives + in Olsztyn
(On mieszka w Olsztynie)

Pamiętajmy o dodaniu końcówki "-s" do orzeczenia, jeśli mówimy o III osobie liczby pojedynczej (he, she, it).

Czyli : osoba + czasownik ( w 3 os. l.poj. ( He,she,it) dodajemy końcówkę –s lub –es)+ reszta zdania

Zdania przeczące

Aby zaprzeczyć, wstawiamy przeczenie "do not" (don't) albo "does not" (doesn't w przypadku III osoby liczby pojedynczej i nie wstawiamy wtedy "-s" do orzeczenia). Szyk zdania wygląda następująco:
Podmiot + do/does not + orzeczenie + reszta zdania
I + do not + live + in Olsztyn
(Nie mieszkam w Olsztynie)
He + does not + live + in Olsztyn
(On nie mieszka w Olsztynie)

Czyli: osoba + do not ( don’t)/ does not ( doesn’t)-3.os.l.poj + czasownik BEZ KOŃCÓWEK + reszta zdania

Pytania

Pytania tworzymy przez dodanie przed zdaniem "do" albo "does" (w przypadku III osoby liczby pojedynczej, przy czym nie wstawiamy wtedy "-s" do orzeczenia). Szyk zdania wygląda następująco:
Do/does + podmiot + orzeczenie + reszta zdania?
Do + I + live + in Olsztyn?
(Czy ja mieszkam w Olsztynie?)
Does + he + live + in Olsztyn?
(Czy on mieszka w Olsztynie?)

Czyli : do/does + osoba + czasownik BEZ KOŃCÓWEK + reszta zdania

Typowe okoliczniki czasu

often (często), usually (zwykle), always (zawsze), never (nigdy), ever (kiedykolwiek), rarely (rzadko), seldom (rzadko), frequently (często); regularly (regularnie), occasionally (czasami), from time to time (od czasu do czasu);

every day (codziennie); once a week (raz w tygodniu), 3 times a year (3 razy w roku), twice a day (2 razy dziennie), every 6 weeks (co 6 tygodni); sometimes (czasami).

Przykładowe zdania

I often visit my parents. - Często odwiedzam swoich rodziców.

She gets up at 8 a.m. - Ona wstaje o 8 rano.

I don't like Mondays. - Nie lubię poniedziałków.

He doesn't work, he studies. - On nie pracuje tylko studiuje.

Do you want to go to the cinema with me? - Czy chcesz ze mną iść do kina?

Does he talk to you? - Czy on się do Ciebie odzywa?

 

 

 

 

 

Present Continuous

Opis czasu

Czasu Present Continuous używamy jeśli mówimy o:

1.                   czynnościach, które odbywają się w chwili mówienia o nich - możemy powiedzieć, że w tej chwili czytamy książkę albo uczymy się angielskiego, często w tych zdaniach na koniec piszemy "now" (teraz) albo "at the moment" (w tej chwili);

2.                   stanach chwilowych, np.
I'm staying in a hotel until I find a new flat. - Zostaję w hotelu dopóki nie znajdę nowego mieszkania.

3.                   Narzekaniu na czyjeś zachowanie, irytacji np.
Why are you being so naughty today? - Dlaczego jesteś dzisiaj taki niegrzeczny? (Oznacza to, że zwykle osoba ta jest grzeczna, a w danym dniu wyjątkowo inaczej się zachowuje. Gdyby zawsze była niegrzeczna, zastosowalibyśmy czas Present Simple bo określałby on czynność powtarzającą się.)

4.                   Zmianie stanu bądź o rozwoju, np.

People are drinking more and more coffee. - Ludzie piją coraz to więcej kawy.

5.                   Zaplanowanej od pewnego czasu czynności, np.
I'm going to the cinema tonight. - Idę do kina dzisiaj wieczorem.

Zdania twierdzące

Szyk zdania twierdzącego wygląda następująco: Osoba + odmiana czasownika to be+ czasownik z końcówką –ing+ reszta zdania
Podmiot + "to be" (w odpowiedniej formie) + czasownik z końcówką "-ing" + reszta zdania
np.
I + am + eating + chocolate now.
(Jem czekoladę.)

Forma "to be" zależy od podmiotu:
- I am = I'm
- you are = you're
- he/she/it is = he's/she's/it's
- we are - we're
- they are = they're

Zdania przeczące: Osoba + odmiana czasownika to be+not+ czasownik z końcówką  -ing+ reszta zdania
Szyk zdania przeczącego wygląda następująco:
Podmiot + "to be" (w odpowiedniej formie) + not + czasownik z końcówką "-ing" + reszta zdania
np.
I + am + not + eating + chocolate now.
(Nie jem czekolady.)

Forma "to be" zależy od podmiotu:
- are not = aren't
- is not = isn't

Pytania: Am/Are/Is +I, You, we, they, he, she, it+ czasownik z końcówką – ing + reszta zdania

Szyk zdania przeczącego to inwersja, czyli zamiana miejscami podmiotu z "to be" w odpowiedniej formie:
"To be" (w odpowiedniej formie) + podmiot + czasownik z końcówką "-ing" + reszta zdania?
np.
Am + I + eating + chocolate now?
(Czy jem teraz czekoladę?)

Forma "to be" zależy od podmiotu:
- are not = aren't
- is not = isn't

Typowe okoliczniki czasu

now (teraz), at the moment (w tej chwili), at present (obecnie).

Przykłady zdań

I'm going home. - Idę do domu.

Greg's going to the cinema with Pauline on Friday. - Greg idzie do kina z Pauliną w piątek. (to zdanie dotyczy przyszłości, ustalonego spotkania)

I'm not watching TV at the moment. - Nie oglądam TV w tej chwili.

Susan's not reading a book. - Susan nie czyta książki.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Present Perfect

Opis czasu

Present Perfect to czas, który sprawia sporo trudności początkującym uczniom, głównie ze względu na to, że nie ma polskiego odpowiednika. Jest to czas łączący w pewien sposób przeszłość z teraźniejszością. To co go charakteryzuje, to ścisły związek z teraźniejszością, a stosujemy go w następujących sytuacjach:

·                     czynność, która dopiero co się zakończyła i nie ma podanego konkretnego momentu w przeszłości (np. On właśnie wyszedł. - He has just left.);

·                     skutek czynności przeszłej widoczny w teraźniejszości (np. Zjadłam dużo i nie jestem już głodna. - I have eaten a lot and I'm not hungry any more.);

·                     czynność, która rozpoczęła się w określonym momencie w przeszłości, ale trwa do chwili obecnej (np. Nie widziałam jej od roku. - I haven't seen her for a year.);

·                     czynność, która rozpoczęła się w nieokreślonym momencie w przeszłości, ale trwa do chwili obecnej (np. Zawsze ją lubiłam. - I have always liked her.);

·                     czynności przeszłe, w których nie zaznaczono kiedy miały miejsce (np. Kupiłam samochód. - I have bought a car.)

Budowa zdania twierdzącego

Podmiot + have/has + III forma czasownika + reszta zdania
I + have + gone + to Scotland once.
(Pojechałam raz w Szkocji.)

- have - stosuje się dla 1 i 2 osoby liczby pojedynczej oraz wszystkich osób liczby mnogiej (I - ja, you - ty/wy, we - my, they - oni/one);
- has - stosuje się dla 3 osoby liczby pojedynczej (he - on, she - ona, it - to/ono).

Budowa zdania przeczącego

Podmiot + have/has + not + III forma czasownika + reszta zdania
I + have + not + gone + to Scotland.
(Nie pojechałam do Szkocji.)

Budowa pytania

Pytania w czasie Present Perfect tworzymy przez inwersję, czyli przestawienie szyku - przesunięcie have/has na początek zdania:

Have/has + podmiot + III forma czasownika + reszta zdania
Have + you ever + gone + to Scotland?
(Czy kiedykolwiek pojechałaś do Szkocji?)

Typowe okoliczniki czasu

·                     since - od + określony moment w przeszłości (np. od poniedziałku - since Monday)

·                     for - od + okres czasu (np. przez 2 lata - for two years)

Formy ściągnięte

·                     I have = I've

·                     you have = you've

·                     he has/she has/it has = he's/she's/it's

·                     we have = we've

·                     they have = they've

Przykłady zdań

·                     He has just finished his homework. - On właśnie skończył pracę domową.

·                     It is the first time I've eaten Chinese food. - Jem chińskie potrawy po raz pierwszy. (Zawsze po wyrażeniu "It is the first time..." stosujemy czas Present Perfect, ponieważ mowa jest o okresie całego naszego życia, czyli o okresie, który trwa obecnie.)

·                     I've worked in this company for three years. - Pracuję w tej firmie od 3 lat.

 

Present Perfect Continuous

Opis czasu

Zasady czasu Present Perfect Continuous są podobne do czasu Present Perfect z tą różnicą, że Continuous jest formą ciągłą. Stosujemy go w następujących sytuacjach:

·                     czynność, która rozpoczęła się w przeszłości i nadal trwa(np. Czekam na Ciebie już prawie godzinę. - I have been waiting for you for almost an hour.);

·                     skutek czynności przeszłej ciągłej widoczny bądź odczuwalny w teraźniejszości (np. Jestem zmęczona, ponieważ biegłam przez 15 minut. - I am tired because I have been running for 15 minutes.);

Budowa zdania twierdzącego

Podmiot + have/has been + czasownik z końcówką "-ing" + reszta zdania
I + have + been running + for 15 minutes.
(Biegłam przez 15 minut.)

- have - stosuje się dla 1 i 2 osoby liczby pojedynczej oraz wszystkich osób liczby mnogiej (I - ja, you - ty/wy, we - my, they - oni/one);
- has - stosuje się dla 3 osoby liczby pojedynczej (he - on, she - ona, it - to/ono).

Budowa zdania przeczącego

Podmiot + have/has not been + czasownik z końcówką "-ing" + reszta zdania
I + have not been running + for hour.
(Nie biegałam przez 15 minut.)

Budowa pytania

Pytania w czasie Present Perfect Continuous tworzymy przez inwersję, czyli przestawienie szyku - przesunięcie have/has na początek zdania:

Have/has + podmiot + been + czasownik z końcówka "-ing" + reszta zdania
Have + you + been + running + for 15 minutes or half an hour?
(Biegłaś przez 15 minut czy pół godziny?)

Typowe okoliczniki czasu

·                     since - od + określony moment w przeszłości (np. od poniedziałku - since Monday)

·                     for - od + okres czasu (np. przez 2 lata - for two years)

Formy ściągnięte

·                     I have = I've

·                     you have = you've

·                     he has/she has/it has = he's/she's/it's

·                     we have = we've

·                     they have = they've

Przykłady zdań

·                     She has been reading this book for over an hour. - Ona czyta tę książkę ponad godzinę.

·                     I've been eating dinner for 20 minutes and it's cold now. - Jem obiad przez 20 minut i jest już zimny.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

CZASY PRZESZŁE

Past Simple

Opis czasu

Czas Past Simple opisuje przeszłe zdarzenia dokonane i nie ma związku z chwilą obecną. Budowa zdania w czasie Past Simple zależy od tego jaki stosujemy czasownik.

Zdania twierdzące

1. Jeśli używamy czasownika "to be" - "być" (formy przeszłe to was/were), wtedy szyk zdania wygląda następująco:
Podmiot + was/were + reszta zdania
np.:
I + was + here last Tuesday.
(Byłam tu w zeszły wtorek.)

W przypadku czasownika "to be" - "być" występują inne formy dla poszczególnych osób. Dla osób: I, he, she, it - formą przeszłą jest "was", a dla pozostałych "were".

2. Jeśli w zdaniu występuje inny czasownik niż "to be", wtedy szyk zdania wygląda następująco:
Podmiot + czasownik (w II formie) + reszta zdania
np.:
I + went + there last Tuesday.
(Poszłam tam w zeszły wtorek.)

Jeśli czasownik jest regularny, tworzymy formę przeszłą przez dodanie do niego końcówki "-ed" bądź "-d". Jeśli jednak jest nieregularny, musimy użyć II formy przeszłej, której trzeba się po prostu nauczyć z listy nieregularnych czasowników, która powinna znajdować się w każdym słowniku angielskim.

Zdania przeczące

Aby zaprzeczyć, wstawiamy przeczenie "not" po "was/were" (was not, were not) albo po "did" (did not) w przypadku pozostałych czasowników. "Did" jest formą przeszłą od "do", dlatego czasownik ma już zwykła formę zamiast przeszłej.

1. Szyk zdania przeczącego wygląda następująco dla czasownika "to be":
Podmiot + was/were + not + reszta zdania
np.:
I + was + not + here last Tuesday.
(Nie było mnie tu w zeszły wtorek.)

2. Dla pozostałych czasowników:
Podmiot + did + not + czasownik + reszta zdania
np.:
I + did + not + go + there last Tuesday.
(Nie poszłam tam w zeszły wtorek.)

Pytania

1. Jeśli używamy czasownika "to be", pytanie tworzymy przez przestawienie tych słówek na początek zdania, czyli przez tzw. inwersję, a szyk zdania wygląda następująco:
Was/were + podmiot + reszta zdania
np.:
Was + I + here last Tuesday?
(Czy byłam tu w zeszły wtorek?)

2. W przypadku pozostałych czasowników pytanie tworzymy przez wstawienie na początku zdania "did", a szyk zdania wygląda następująco:
Did + podmiot + czasownik + reszta zdania
np.:
Did + I + go + there last Tuesday.
(Czy ja tam poszłam w zeszły wtorek?)

Typowe okoliczniki czasu

yesterday - wczoraj

last week - w poprzednim tygodniu

last year - w zeszłym roku

last summer - poprzedniego lata

5 days ago - 5 dni temu

in 2003 - w roku 2003

Przykłady zdań

I had breakfast at 9 o'clock and then went to school. - Zjadlam śniadanie o 9, a potem poszłam do szkoły.

I was at home yesterday. - Byłam w domu wczoraj.

I wasn't at school two days ago because I was sick. - Nie było mnie w szkole dwa dni temu, bo byłam chora.

Mark didn't see Joan this morning so he couldn't talk to her.

Are you home alone? - Jesteś sam w domu?

When did you go to Scotland? - Kiedy pojechałeś do Szkocji?

 

 

 

 

 

Past Continuous

Opis czasu

Czas Past Continuous opisuje przeszłe zdarzenia niedokonane, trwające w danym momencie w przeszłości, a także czynności odbywające się w tym samym czasie bądź przerwane przez inną czynność. Używamy go również opisując rozwijającą się sytuację (np. Robiło się ciemno. - It was getting dark.).

Zdania twierdzące

Aby utworzyć zdanie twierdzące, należy skonstruować je w następujący sposób:

Podmiot + was/were + czasownik (z końcówką "ing") + reszta zdania
np.:
I + was + watching + TV at 7 pm.
(Oglądałam TV o 19.)

- was - przeszła forma czasownika "to be" stosowana dla 1 i 3 osoby liczby pojedynczej (I - ja, he - on, she - ona, it - to/ono);
- were - przeszła forma czasownika "to be" stosowana dla 2 osoby liczby pojedynczej oraz wszystkich osób w liczbie mnogiej (you - ty/wy, we - my, they - oni/one).

Zdania przeczące

Aby zaprzeczyć, wstawiamy przeczenie "not" po "was/were" (was not = wasn't, were not = weren't).

Szyk zdania przeczącego wygląda następująco:

Podmiot + was/were + not + czasownik (z końcówką "ing") + reszta zdania
np.:
I + was + not + watching TV + at 7 pm.
(Nie oglądałam TV o 19.)

Pytania

Pytania tworzymy przez tzw. inwersję, czyli przestawienie was/were na początek zdania:

Was/were + podmiot + czasownik (z końcówką "ing") + reszta zdania
np.:
Were + you + watching + TV at 7 pm?
(Czy oglądałaś TV o 19?)

Typowe okoliczniki czasu

·                     yesterday at 7 pm - wczoraj o 19

·                     then - wtedy

·                     at that time - w tym momencie

Przykłady zdań

·                     I was taking a shower when you came. - Brałam prysznic kiedy przyszedłeś. (Czynność trwająca pewien okres czasu została przerwana przez przyjście znajomego).

·                     It was getting dark. - Robiło się ciemno. (Sytuacja rozwoju.)

·                     When I was reading a book, Mary was talking on the phone. - Kiedy czytałam książkę, Mary rozmawiała przez telefon. (Dwie sytuacje trwające równocześnie.)

·                     Yesterday at 1 pm we were having dinner. - Wczoraj o 13 jedliśmy obiad. (Czynność trwająca w pewnym momencie w przeszłości)

 

 

 

 

Past Perfect

Opis czasu

Past Perfect to czas przeszły dokonany (można też powiedzieć - zaprzeszły), który stosujemy w następujących sytuacjach:

·                     jeśli zależy nam na podkreśleniu, że dana czynność zdarzyła się przed inną przeszłą czynnością (np. When I finally got to the party, it had already finished. - Kiedy w końcu dotarłam na imprezę, ona już się skończyła.). Czasu tego nie stosujemy jednak chcąc wymienić po kolei czynności następujące po sobie (np. I got up, had breakfast, washed my teeth... - Wstałam, zjadłam śniadanie, umyłam zęby..., ponieważ w takich sytuacjach jasne jest, co nastąpiło po sobie);

·                     po zwrocie "It was the first time" (np. It was the first time I had been to Scotland. - To był pierwszy raz kiedy byłam w Szkocji.);

·                     po "wish" (np. I wish I hadn't sold that car. - Żałuję, że sprzedałam ten samochód.);

·                     w zdaniach w III okresie warunkowym bądź w tzw. "mixach" składających się m.in. z III okresu warunkowego (np. If you had taken the map, we would know where to go now. - Gdybyś wziął mapę, wiedzielibyśmy teraz gdzie jechać.);

·                     w mowie zależnej, kiedy przytaczamy zdanie dotyczące przeszłości, wtedy cofamy czas Past Simple do Past Perfect (np. He told me that he had seen Eve the previous day. - On mi powiedział, że dzień wcześniej widział Ewę.).

Budowa zdania twierdzącego

Podmiot + had + III forma czasownika + reszta zdania
The party + had already + finished + when I got there.
(Impreza już się skończyła kiedy tam dotarłam.)

Budowa zdania przeczącego

Podmiot + had + not + III forma czasownika + reszta zdania
The party + had + not + finished yet + when I got there.
(Impreza nie skończyła się jeszcze kiedy tam dotarłam.)

Budowa pytania

Pytania w czasie Past Perfect tworzymy przez inwersję, czyli przestawienie szyku - przesunięcie had na początek zdania:

Had + podmiot + III forma czasownika + reszta zdania?
Had + the party already + finished + when you got there?
(Czy impreza już się skończyła kiedy tam dotarłaś?)

Jak widać na przykładzie powyższych zdań, użycie czasu Past Perfect łączy się z użyciem czasu Past Simple, ponieważ ukazuje uprzedniość pewnego zdarzenia względem innego. Dlatego też często w takich zdaniach używamy "before - zanim" albo "after - po".

Typowe okoliczniki czasu

·                     since - od + określony moment w przeszłości (np. od poniedziału - since Monday);

·                     for - od + okres czasu (np. przez 2 lata - for two years).

Przykłady zdań

·                     I had done my homework before you told me to do it. - Zrobiłam pracę domową zanim mi o tym powiedziałeś.

·                     When I got to the cinema, the film had already begun. - Kiedy dotarłam do kina, film już się zaczął.

·                     She wasn't surprised because she had known about it earlier. - Ona nie była zaskoczona, bo wiedziała o tym już wcześniej.

·                     If he hadn't told me to watch out, I would have been hit by a car. - Gdyby nie powiedział mi, żebym uważała, potrąciłby mnie samochód.

·                     Had you finished your work before 7pm? - Czy skończyłaś pracę przed 7?

·                     Had you eaten all sweets before we arrived? - Czy zjadłeś wszystkie słodycze zanim przyjechaliśmy?

 

 

 

 

 

 

 

 

Past Perfect Continuous

Opis czasu

Past Perfect Continuous to czas przeszły niedokonany (można też powiedzieć - zaprzeszły niedokonany), który stosujemy w następujących sytuacjach:

·                     czynność trwająca do momentu rozpoczęcia innej czynności (mp. I had been waiting for you for an hour before you came. - Czekałam na Ciebie godzinę zanim przyszłać.). Podkreślamy przy tym ile dana czynność trwała;

·                     po "wish" (np. I wish I hadn't been running so fast because now I'm tired. - Żałuję, że biegłam tak szybko, bo teraz jestem zmęczona.);

·                     w zdaniach w III okresie warunkowym bądź w tzw. "mixach" składających się m.in. z III okresu warunkowego (np. You wouldn't be so tired now if you hadn't been running so fast. - Gdybyś nie biegła tak szybko, nie byłabyś tak zmęczona.);

·                     w mowie zależnej, kiedy przytaczamy zdanie dotyczące przeszłości, wtedy cofamy czas Past Continuous do Past Perfect Continuous (np. He said that he had been waiting for his girlfriend for 3 hours. - Powiedział, że czekał na swoją dziewczynę 3 godziny.).

Budowa zdania twierdzącego

Podmiot + had + been + czasownik z końcówką "-ing" + reszta zdania
He + had + been + drinking coffee + before she came.
(On pił kawę zanim ona przyszła.)

Budowa zdania przeczącego

Podmiot + had + not + been + czasownik z końcówką "-ing" + reszta zdania
He + had + not + been + drinking coffee + before she came.
(On nie pił kawy przed jej przyjściem.)

Budowa pytania

Pytania w czasie Past Perfect Continuous tworzymy przez inwersję, czyli przestawienie szyku - przesunięcie had na początek zdania:

Had + podmiot + been + czasownik z końcówką "-ing" + reszta zdania
Had + you + been + drinking coffee + before she came?
(Czy piłeś kawę zanim ona przyszła?)

Jak widać na przykładzie powyższych zdań, użycie czasu Past Perfect Continuous łączy się z użyciem czasu Past Simple, ponieważ ukazuj uprzedniość pewnego zdarzenia względem innego. Dlatego też często w takich zdaniach używamy "before - zanim" albo "after - po".

Typowe okoliczniki czasu

·                     since - od + określony moment w przeszłości (np. od poniedziału - since Monday)

·                     for - od + okres czasu (np. przez 2 lata - for two years)

Przykłady zdań

·                     I had been driving for 4 hours before I got to Warsaw. - Jechałem przez 4 godziny zanim dotarłem do Warszawy.

·                     When I looked out of the window, I saw it had been raining all day. - Kiedy wyjrzałam przez okno, zobaczyłam, że cały dzień padał deszcz.

·                     They hadn't been talking to each other before they decided to meet. - Nie rozmawiali ze sobą bardzo długo zanim zdecydowali się spotkać.

·                     If he hadn't been working so hard all year, he wouldn't have got promotion. - Nie dostałby awansu gdyby nie pracował tak ciężko przez cały rok.

·                     Had it been raining all day before we came here? - Czy zanim tu przyjechaliśmy, deszcz padał cały dzień?

·                     How long had you been waiting before you called her? - Jak długo czekałeś zanim do niej zadzwoniłeś?

 




FORMY WYRAŻANIA PRZYSZŁOŚCI

Future Simple

Opis czasu

Future Simple to czas przyszły prosty, który stosujemy w następujących sytuacjach:

                    w chwili mówienia podejmujemy decyzję o zrobieniu czegoś;

                    przyszłe zdarzenie, o którym mowa, jest uważane za pewne;

                    oferując pomoc, prosząc o pomoc
by kogoś ostrzec lub by wyrazić groźbę
by wyrazić obietnicę lub spontaniczną decyzję

Budowa zdania twierdzącego

Podmiot  ( osoba ) + will + orzeczenie ( czasownik w formie podstawowej)  + reszta zdania
I + will + come + to you tomorrow.

Budowa zdania przeczącego

Podmiot + will + not + orzeczenie + reszta zdania
I + will + not + come + to you tomorrow.

Budowa pytania

Will + podmiot + orzeczenie + reszta zdania
Will + I + come + to you tomorrow.

"Will" i "shall"

Zwykle po podmiocie stosuje się "will", jednak w 1 osobie liczby zarówno pojedynczej, jak i mnogiej, w zdaniach twierdzących i przeczących, możemy je zastąpić słówkiem "shall", co jednak stosuje się wyjątkowo rzadko. Forma z "shall" jest używana tylko w Wielkiej Brytanii (w USA nie) i jest formą grzecznościową. Forma ta jest częściej stosowana w pytaniach, w których grzecznie oferujemy swoją pomoc, np.:

Shall I open the window? - Czy mam otworzyć okno?

Pytamy w ten sposób, czy dana osoba życzy sobie, aby otworzyć okno.

Forma "shall" może występować w pozostałych osobach oprócz I i we, jednak w tym przypadku ma formę rozkazu, groźby bądź obietnicy, np.:

You shall go there at once. - Masz tam natychmiast iść.

Formy ściągnięte

Formy ściągnięte w zdaniu twierdzącym wyglądają tak samo dla "will" i "shall":

·                     I will/shall = I'll

·                     you will/shall = you'll

·                     he/she/it will/shall = he'll/she'll/it'll

·                     we will/shall = we'll

·                     they will/shall = they'll

Formy ściągnięte w zdaniu przeczącym:

·                     will not = won't

·                     shall not = shan't

 

Future Continuous

Opis czasu

Future Continuous to czas przyszły ciągły, który stosujemy w następujących sytuacjach:

·                     czynność, która będzie trwała w danym momencie w przyszłości, będzie niedokonana;

·                     chęć wyrażenia uprzejmego zapytania (np. Will you be taking breakfast early tomorrow? - Będziesz jutro jadła wcześniej śniadanie?).

Budowa zdania twierdzącego

Podmiot + will + be + czasownik (z końcówką "ing") + reszta zdania
I + will + be + watching TV + at 8 pm.
(O 20 będę oglądać TV.)

Budowa zdania przeczącego

Podmiot + will + not + be + czasownik (z końcówką "ing") + reszta zdania
I + will + not + be + watching TV + at 8 pm.
(Nie będę oglądać TV o 20.)

Budowa pytania

Will + podmiot + be + czasownik (z końcówką "ing") + reszta zdania
Will + you + be + watching TV + at 8 pm?
(Czy będziesz oglądać TV o 20?)

"Will" i "shall"

Zwykle po podmiocie stosuje się "will", jednak w 1 osobie liczby zarówno pojedynczej, jak i mnogiej, w zdaniach twierdzących i przeczących, możemy je zastąpić słówkiem "shall", co jednak stosuje się wyjątkowo rzadko. Forma z "shall" jest używana tylko w Wielkiej Brytanii (w USA nie) i jest formą grzecznościową.

Formy ściągnięte

Formy ściągnięte w zdaniu twierdzącym wyglądają tak samo dla "will" i "shall":

·                     I will/shall = I'll

·                     you will/shall = you'll

·                     he/she/it will/shall = he'll/she'll/it'll

·                     we will/shall = we'll

·                     they will/shall = they'll

Formy ściągnięte w zdaniu przeczącym:

·                     will not = won't

·                     shall not = shan't

Przykłady zdań

·                     I will be learning all day tomorrow. - Jutro będę się uczyć cały dzień.

·                     He will be cleaning the dishes at 2 pm. - On będzie zmywał naczynia o 14.

·                     What will you be doing this time next year? - Co będziesz robił za rok o tej samej porze? (w tym samym czasie)

 

 

 

 

 

 

 

Future Perfect Continuous

Opis czasu

Future Perfect Coninuous to czas przyszły. Stosujemy go kiedy mówimy o czynności / wydarzeniu / sytuacji, która na ogół już jakiś czas trwa i będzie trwać do określonego momentu w przyszłości. Ważne jest trwanie tej czynności przez pewien czas, jej ciągłość.

Czasu tego możemy użyć również w przypadkach, gdy chcemy pokazać skutek czy efekt czynności z przyszłości.

Zdania twierdzące:

Podmiot + will + have + been + czasownik w formie podstawowej + ing + reszta zdania

np.

His friends + will + have + been + waiting + for him for two hours.

Zdania przeczące:

Podmiot + will + not + have + been + czasownik w formie podstawowej + ing + reszta zdania

np.

I + will + not + have + been + eating + meat for two years by June.

Pytania:

Will + podmiot + have + been + czasownik w formie podstawowej + ing + reszta pytania

np.

Will + Mark + have + been + learning + in France for two months by next Monday.

Charakterystyczne przysłówki częstotliwości:

·                     all - cały, - np. all the morning, all day

·                     since - od, - np. since Monday

·                     for - od, - np. for two weeks

·                     by do, - np. by next Monday

·                     how long...? - od jak dawna...?

Przykłady

·                     My Dad will be very tired when he gets back home because he will not have been resting for all two days.

·                     I will have been reading my new book for two hours before my friend comes to see me.

·                     Will your sister have been preparing food for the party for two hours by 3 o'clock?

·                     My boyfriend and I will have been dating for five months by September.

·                     Ted won't have been going to work for a week by Tuesday.

·                     Before we come to Warsaw, my son will have been sleeping for three hours.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Future Perfect

Opis czasu

Future Perfect to czas przyszły dokonany. Czas ten stosujemy do określenia czynności, która skończy się w określonym momencie w przyszłości lub też zanim zacznie się następna czynność, wydarzenie, moment w przyszłości. Zawsze należy określić czas precyzujący do kiedy lub w jakim czasie dana czynność zostanie zakończona.

Zdania twierdzące

Podmiot + will + have + past participle (III forma czasownika - dla czasowników regularnych: czasownik z końcówką -ed", dla nieregularnych - odpowiednia forma) + reszta zdania

np.

We + will + have + written + these letters + by the end of the day.

Zdania przeczące

Podmiot + will + not + have + past participle (III forma czasownika - dla czasowników regularnych: czasownik z końcówką -ed", dla nieregularnych - odpowiednia forma) + reszta zdania

np.

We + will + not + have + written + these letters until the end of the day.

Pytania

Will + podmiot + have + past participle (III forma czasownika - dla czasowników regularnych: czasownik z końcówką -ed", dla nieregularnych - odpowiednia forma) + reszta pytania

np.

Will + we + have + written + these letters until the end of the day?

Charakterystyczne przysłówki częstotliwości oraz określenia przysłówkowe:

·                     by - do (jakiegoś momentu), np. by tomorrow

·                     before - zanim, przed, np. before midnight

·                     by the time - do czasu, zanim,

·                     in - za, np. in 3 years' time - za 3 lata

Przykłady

·                     I will have cooked dinner for our family by 3 pm.

·                     These people will have built the new building before the end of August.

·                     By next month we'll have bought all needed clothes.

·                     My son will have repaired his bike by Monday.

·                     She will have finished her work by this time.

·                     Our children will have left this place next week.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

INNE FORMY WYRAŻANIA PRZYSZŁOŚCI

Present Simple

Czas Present Simple funkcję czasu przyszłego przyjmuje tylko wówczas, gdy jest mowa o rozkładach jazdy, np. pociągów, autobusów, planach lekcji w szkole, rozkładach zajęć i innych wydarzeniach, których termin jest oficjalnie ustalony.

The plane lands at four o’clock.
What time do you finish your French lesson?

Present Continuous

Czasu Present Continuous dla wyrażenia przyszłości używamy tylko w przypadkach, gdy mowa jest o czynnościach zaplanowanych i wcześniej ustalonych.

I am going to the dentist on Wednesday.
We are watching this new film on DVD tomorrow.

Future Simple

Czasu przyszłego prostego używamy kiedy coś oferujemy lub o coś prosimy, kiedy mówimy o czymś, co uważamy za pewne oraz gdy mówimy o czymś spontanicznie, bez wcześniejszego planowania.

Will you help me in the shopping?
I think they will go to the disco tonight.

To be going to

Tej formy używamy, gdy chcemy powiedzieć o naszych planach i podjętych decyzjach na przyszłość.

Zdanie oznajmujące:

podmiot + to be (am, is, are) + going + to + czasownik w formie podstawowej + reszta zdania

np.

My neighbours + are + going + to + buy + a new car.

Zdanie przeczące:

podmiot + to be (am, is, are) + not + going + to + czasownik w formie podstawowej + reszta zdania

np.

She + is + not + going + to + study + next year.

Pytanie:

to be (am, is, are) + podmiot + going + to + czasownik w formie podstawowej + reszta pytania?

np.

Are + you + going + to + visit + Europe + this + summer?

Wyrażenie to stosujemy również w przypadku gdy mowa o nieuchronnych i niezależnych od nas wydarzeniach bądź ich skutkach, np. Look, it’s going to rain.

 

 

 

 

To be to

Formy tej używamy stosunkowo rzadko, wyłącznie w przypadku kiedy chcemy, aby ktoś coś zrobił lub też my sami dostaliśmy jakieś polecenie do wykonania. Wyrażenie to stosujemy więc w przypadku kiedy jest mowa o konieczności wykonania danej czynności, która wynika z wcześniejszego planu.

Zdanie oznajmujące:

podmiot + to be (am, is are) + to + czasownik w formie podstawowej + reszta zdania

np.

He + is + to + clean + his entire flat.

Zdanie przeczące:

podmiot + to be (am, is are) + not + to + czasownik w formie podstawowej + reszta zdania

np.

I + am + not + to + write + this essay for you.

Pytanie:

to be (am, is are) + podmiot + to + czasownik w formie podstawowej + reszta pytania?

np.

Are + they + to + swim + 1 km long?

To be about to

Wyrażenia tego używamy, kiedy mówimy, że zaraz coś się wydarzy.

Podmiot + odpowiednia forma czasownika to be + about to + czasownik w formie podstawowej

np.

He is about to come back home. It is about to rain again.

Future Continuous

Jest to czas ciągły, którego używamy, gdy mówimy o przyszłej czynności, która będzie trwała przez jakiś czas, jak też do zadawania pytań odnośnie przyszłych zdarzeń i planów.

np.

We will be writing test tomorrow at 10 a.m. Will you be reading this book next week?

Future Perfect

Czasu tego używamy, gdy mówimy o czynnościach przyszłych, które zakończą się w określonym momencie w przyszłości lub też zanim rozpocznie się jakaś inna czynność.

I will have painted our kitchen by the end of this week. Ann won’t have written her masters before Christmas.

Future Perfect Continuous

Jest to czas przyszły stosowany w sytuacjach kiedy podkreślamy trwanie danej czynności przez pewien czas aż do jakiegoś momentu w przyszłości oraz kiedy chcemy pokazać jaki skutek nastąpi w wyniku tej przyszłej czynności.

I will have been working as a clerk for ten years by next month. You will be hungry in the evening because you won't have been eating all day.

 

Dopełniacz saksoński

Dopełniacz saksoński określa przynależność rzeczy do danej osoby czy zwierzęcia. Jeśli chcemy powiedzieć coś np. o samochodzie kolegi, możemy użyć dwóch form:

1.                  This is the car of my friend. - To jest samochód mojego przyjaciela.

2.                  This is my friend's car. - To jest samochód mojego przyjaciela.

Oba powyższe zdania oznaczają to samo, ale drugie zdanie jest zbudowane właśnie za pomocą dopełniacza saksońskiego, czyli dodania końcówki "-'s" do rzeczownika określającego posiadacza i tej formy się częściej używa. Jeśli jednak rzeczownik kończy się na literę "s", dodajemy sam apostrof, np.:

1.                  This is my friend's car. - To jest samochód mojego przyjaciela.

2.                  This is my parents' car. - To jest samochód moich rodziców.

W taki właśnie sposób możemy przedstawiać znajomych, rodzinę itp.:

- My name is Jan Kowalski.
- My brother's name is Krzysztof Kowalski.
- My mother's name is Anna Kowalska.
- Krzysztof's wife's name is Agnieszka Kowalska.

Na początku była wspomniana forma "of". Stosujemy ją zawsze mówiąc o przedmiotach bądź miejscach, np. I can't see the roof of the house.

Oto inne przykłady dopełniacza saksońskiego z książki pt. "Język angielski - Repetytorium gramatyczne z ćwiczeniami" - B. Jasińska, J. Jaślan, M. Woytowicz-Neymann (str. 29):

- our teachers' books - książki naszych nauczycieli (wystarczy sam apostrof dodany do "teacher", bez kolejnego "-s");
- the women's dresses - sukienki kobiet (w tym przypadku liczba mnoga nie kończy się na "-s", więc stosujemy ogólną zasadę dodania zarówno apostrofu, jak i "-s" tuż po nim);
- my father-in-law's car - samochód mojego teścia (widzimy rzeczownik złożony, do którego dodajemy "-'s" na samym końcu);
- somebody else's idea - pomysł kogoś innego;
- Lilian and Andrew's parents - rodzice Lilian i Andrzeja (wymieniono kilka osób, jeśli rodzice są zarówno Lilian, jak i Andrzeja);
- Lilian's and Andrew's books - książki Lilian i Andrzeja (w tym przypadku chodzi o oddzielne książki każdego z nich. Gdyby oni kupili je razem, "-'s" dodalibyśmy tylko do ostatniego podmiotu, tak jak w zdaniu wyżej).

Inne ciekawe przykłady użycia dopełniacza saksońskiego:

- a three weeks' holiday - trzytygodniowy urlop;
- today's newspaper - dzisiejsza gazeta;
- at arm's length - na dystans;
- the sun's eclipse - zaćmienie słońca;
- at the baker's - u piekarza;
- to the baker's - do piekarza.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

There is, there are

"There is" oznacza "jest, znajduje się", a "there are" ? "są, znajdują się". "There is/are" używamy, jeśli chcemy wskazać gdzie znajduje się dany przedmiot. Budowa zdania z użyciem tej konstrukcji wygląda następująco:

ZDANIA TWIERDZĄCE

Dla rzeczowników w liczbie pojedynczej:
There + is + rzeczownik w liczbie pojedynczej + reszta zdania
There + is + a book + on the table
(Na stole znajduje się książka)

Dla rzeczowników w liczbie mnogiej:
There + are + rzeczownik w liczbie mnogiej + reszta zdania
There + are + two books + on the table
(Na stole znajdują się dwie książki)

PYTANIA

Aby utworzyć pytanie z użyciem konstrukcji "there is/are", należy "is/are" przenieść na początek zdania. Jest to tzw. szyk przestawny/inwersja.

There is a book on the table - Is there a book on the table?
There are two books on the table - Are there two books on the table?

PRZECZENIA

Aby utworzyć przeczenie, należy dodać słówko "not" po "is" albo "are".

There is a book on the table - There is not a book on the table
There are two books on the table - There are not two books on the table

Uwaga:
Jeśli przed rzeczownikiem znajduje się przedimek określony "the", zwykle zaczynamy zdanie od podmiotu:

The computer is on my desk. - Komputer jest na moim biurku.
The books are on the table. - Książki są na stole.

CAUSATIVE HAVE

Zastosowanie

Formy "causative have" / "have something done" używamy, gdy mówimy, że coś zostało dla nas zrobione (jest właśnie robione lub będzie zrobione). My sami danej czynności nie wykonaliśmy, zrobił to dla nas ktoś inny. Najczęściej taka sytuacja ma miejsce, gdy coś komuś zlecamy, zatrudniamy kogoś do zrobienia czegoś.

Budowa

Konstrukcja z "causative have" wygląda następująco:

Podmiot, (który jest beneficjentem czynności) + have (w odpowiednim czasie) + rzeczownik (obiekt, na którym dokonuje się czynność) + imiesłów Past Participle (III forma czasownika)

Przykłady:

·                     We had our car cleaned.

·                     I am going to have my hair dyed.

·                     She is having her navel pierced now.

·                     He should have his tooth pulled tomorrow.

·                     Will you have a birthday - cake baked by this cake shop?

W języku angielskim może wystąpić też konstrukcja "get something done", która ma identyczne zastosowanie, jak "have something done" i możemy ich używać zamiennie:
I got my house built ten years ago.

 

 

Too, either, so do I, neither do I

Too i either

Wyrażenia "too" oraz "either" oznaczają - "to", "także", "również". Wstawiamy je zawsze na końcu zdania, z tym że wyrażenie "too" stosujemy w zdaniach oznajmujących i pytających, natomiast "either" wyłącznie w zdaniach przeczących.

Przykłady:

·                     She likes my children, too.

·                     Are you American, too?

·                     I don't earn much money, either.

So do I, neither do I, nor do I

Konstrukcje te stosujemy, gdy chcemy powiedzieć, że też coś robimy, też coś będziemy robić, też jacyś jesteśmy itd.

W zdaniach oznajmujących stosujemy konstrukcję:

so + czasownik posiłkowy (operator) / modalny (stosownie do czasownika użytego w poprzednim zdaniu) + podmiot

Przykłady:

·                     She is so clever → So are you.

·                     They should paint their house → So should I.

W zdaniach przeczących stosujemy konstrukcję:

neither / nor + czasownik posiłkowy + podmiot

Przykłady:

·                     He didn't swim in this lake yesterday. -> Nor did we.

·                     I won’t buy a new car this year. -> Neither will I.

Used to, be used to, get used to

Used to

Konstrukcję tę stosujemy mówiąc o zwyczajach, nawykach z przeszłości, które obecnie już się zmieniły. Znaczenie konstrukcji - "zwykł coś robić".

Budowa:

Po formie "used to" stawiamy czasownik w formie podstawowej. W przeczeniu konstrukcja przyjmuje postać: didn't use to.

Przykłady:

·                     She used to smoke 10 cigarettes a day.

·                     I didn't use to sleep till ten a.m.

Be used to

Forma ta jest używana w sytuacjach, gdy mówimy, że jesteśmy do czegoś przyzwyczajeni lub coś nam łatwo przychodzi. Po tej konstrukcji stawiamy w zdaniu czasownik z końcówką + ing (lub rzeczownik).

Przykłady:

·                     We are used to learning in the evenings.

·                     He isn’t used to eating greasy meat.

Get used to - To wyrażenie oznacza - "przyzwyczaić się do czegoś". Po tej konstrukcji również stawiamy czasownik z końcówką +ing.

Przykłady:

·                     I have got used to working with her ten hours a day.

·                     He is getting used to living in the country.

Would rather, prefer, had better

Would rather

Konstrukcji tej używamy mówiąc o preferencjach w konkretnej sytuacji. Po formie "would rather" / "'d rather" stawiamy czasownik w formie podstawowej. Znaczenie konstrukcji - wolałbym.

·                     He'd rather walk than go by bus to work.

·                     Would she rather eat at home than go to the restaurant?

Jeżeli mówimy o tym, co inne osoby powinny zrobić, wówczas po tej konstrukcji i wskazaniu podmiotu używamy czasu Past Simple.

·                     I would rather you didn't sleep all afternoon.

·                     I would rather he watched this classic film.

Would prefer

Występująca w języku angielskim konstrukcja "would prefer" ('d prefer) ma identyczne znaczenie jak wyrażenie "would rather" - mówimy, co byśmy woleli w danej sytuacji. Po wyrażeniu "would prefer" zdanie można budować na 3 sposoby:

·                     to + czasownik w formie podstawowej + rzeczownik
I would prefer to eat ham sandwiches.

·                     to + czasownik w formie podstawowej + rzeczownik + rather + than + czasownik w formie podstawowej + rzeczownik
He would prefer to play football rather than play volleyball.

·                     ktoś + to + czasownik w formie podstawowej + rzeczownik
I'd prefer Mark to wash our car.

Prefer

Wyrażenie to stosujemy mówiąc ogólnie, iż coś wolimy. Znaczenie konstrukcji - woleć. Po wyrażeniu "prefer" zdanie można budować na 3 sposoby:

·                     czasownik z końcówką "ing" + "to" + czasownik z końcówką "ing"
I prefer listening to good music to watching TV.

·                     bezokolicznik + rather than + bezokolicznik
I prefer to work in the office rather than to sit at home.

·                     rzeczownik + to + rzeczownik (gdy porównujemy rzeczy, a nie czynności)
He prefers novels than comic book.

Had better

Konstrukcji tej używamy, kiedy dajemy komuś rady. Po wyrażeniu "had better" / "'d better" w zdaniu stawiamy czasownik w formie podstawowej. Znaczenie konstrukcji - będzie lepiej jeśli.

·                     She had better learn French.

·                     He told me yesterday I'd better stay with him.

 

 

 

 

 

 

 

Wish

Wyrażenie "I wish" oznacza - "chciałbym" lub "żałuję, że nie". Może wystąpić w 3 typach zdań:

I wish + czas przeszły (Past Simple, Past Continuous)

Forma "I wis" przypomina w tym przypadku nieco II okres warunkowy. Tę konstrukcję stosujemy, kiedy mówimy o swoich życzeniach odnoszących się do teraźniejszej sytuacji, ale też i do przyszłości. W języku oficjalnym po formie "I wish" częściej używamy formy "were" niż "was".

·                     I wish (that) I was (were) in my own warm room.

·                     I wish he didn't drink his beer.

I wish + czas Past Perfect

Tę formę stosujemy, gdy mówimy o przeszłości, żałujemy, że coś się stało lub też, że coś się nie wydarzyło.

·                     I wish he had finished that school.

·                     I wish I had agreed to work for him.

·                     I wish I hadn't told her about it.

I wish + I would

To wyrażenie stosujemy mówiąc o przyszłości, kiedy chcemy, aby coś się wydarzyło, jednakże jednocześnie nie bardzo wierzymy, że to się spełni, jak też nie mamy zbytnio wpływu na zmianę danej sytuacji. Formy tej używamy wyłącznie w odniesieniu do czynności i akcji, nie stanów.

·                     I wish he would divorce her.

·                     I wish you would start swimming professionally.

Tej konstrukcji możemy użyć także do podkreślenia naszej irytacji, niezadowolenia wywołanego czyimś zachowaniem.

·                     I wish he would go to the doctor at last.

·                     I wish you wouldn't play computer so long.

Forma "I wish I would" nie występuje i jest niepoprawna.

Konstrukcje podobne do "I wish"

W języku angielskim istnieje kilka wyrażeń, po których - podobnie jak przy formie "I wish" w pierwszym punkcie - stosujemy czas przeszły, a mimo to zdanie odnosi się do teraźniejszości. Nie jest to więc rzeczywistość, a raczej nasze przypuszczenia i "gdybania". Najczęstsze wyrażenia: It's time / it's high time, if, if only, as if, as though, suppose, would rather, np.:

·                     It's time Mark went to bed.

·                     If only I could sing.

·                     Suppose you won a main prize, what would you do?

·                     Imagine you won a main prize, what would you do?

·                     I would rather you didn't leave the country.

* Wyrażenie "I wish" stosujemy też składając życzenia: I wish you all the best in your new flat.

 

 

 

 

Przedimki

Przedimek angielski (article) (the / a /an)

Angielski przedimek(article) to jedno z najtrudniejszych zagadnień, jakie obejmuje gramatyka angielska.

Dlatego postanowiliśmy angielski przedimek (article) potraktować bardzo poważnie i omawiamy go w sześciu artykułach (niniejszy jest wstępem do zagadnienia).

Przedimek ("article") jest częścią mowy, która nie ma swojego gramatycznego odpowiednika w języku polskim. Oznacza to, że w ogóle nie istnieje w polszczyznie osobna klasa wyrazów, które spełniałyby te same funkcje co przedimki w języku angielskim. Związane z nimi znaczenia wyrażane są w języku polskim różnymi innymi sposobami, m.in. przez zmianę szyku wyrazów w zdaniu (por. SZYK WYRAZÓW) lub użycie zaimków wskazujących (np. 'ten', 'ta', 'to', por. ZAIMKI WSKAZUJąCE).

Przedimki występują przed rzeczownikami (oraz ewentualnymi określeniami rzeczowników), zarówno w liczbie pojedynczej ("a/an" i "the"), jak i mnogiej (tylko "the"). Ich użycie odzwierciedla - najogólniej biorąc - co mówiący zakłada na temat wiedzy, jaką ma adresat o tej rzeczy, do której odnosi się dany rzeczownik. Istotne jest szczególnie to, czy ta rzecz jest dla odbiorcy czymś nowym, nieoczywistym, wcześniej w ramach rozmowy czy tekstu nie omawianym, czy raczej czymś już znanym, wspomnianym czy konkretnym. Spójrzmy na dwa polskie zdania, które pokazują kluczową dla przedimków różnicę miedzy założeniem, że odbiorca jeszcze nie wie, o co lub o kogo chodzi w wypowiedzi ("a/an"), a założeniem, że już się w tym orientuje ("the"). Różnicę znaczeniową wyraża w zdaniach polskich zmiana szyku (podmiot umiejscowiony odpowiednio na końcu lub na początku zdania), a w zdaniach angielskich - gdzie kolejność słów jest sztywniejsza (por. SZYK WYRAZÓW) - znaczenie komunikowane jest właśnie przed przedimki.

(1a) Do naszego pokoju wszedł mężczyzna w średnim wieku.
A middle-aged man entered our room.
(1b) Mężczyzna w średnim wieku wszedł do naszego pokoju.
The middle-aged man entered our room.

W zdaniu (1a) mężczyzna w średnim wieku pojawia się w całej historii po raz pierwszy - odbiorca jeszcze nie wie, kto to jest i skąd się wziął, może się tylko domyślać, że kolejne zdanie opowieści przyniesie jakieś nowe szczegóły o tym tajemniczym gościu. Dlatego właśnie w angielskim przekładzie zdania (1a) trzeba posłużyć się przedimkiem nieokreślonym ("a/an" - "the indefinite article").

Inaczej natomiast wygląda sytuacja w zdaniu (1b). Tutaj można założyć, że adresat już wie, o kogo chodzi, albo dlatego, że wcześniej w rozmowie była o tym mężczyznie mowa, albo z tego względu, iż w danym kontekście nikt inny - żaden inny mężczyzna w średnim wieku oprócz tego, o którym odbiorca właśnie myśli - nie mógłby przyjść mu do głowy (np. ponieważ adresat już wie, że za drzwiami pokoju czekały trzy osoby: nastolatek, mężczyzna w średnim wieku oraz starszy pan). I dlatego w angielskim tłumaczeniu należy użyć przedimka określonego ("the" - "the definite article"). Więcej szczegółowych rozróżnień i pożytecznych reguł związanych z przedimkami omówiono w innych hasłach.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                                                                                                      MOWA ZALEŻNA

Zastosowanie

Mowę zależną stosujemy, kiedy przekazujemy czyjąś wypowiedź pośrednio, nie cytując jej wprost.

Konstrukcja

W mowie zależnej występuje następstwo czasów, czyli cofamy się o czas do tyłu w stosunku do czasu użytego w mowie niezależnej.

Zmianie ulegają również określenia czasu w stosunku do zdania w mowie niezależnej:

                    now -» then

                    ago -» before

                    next -» the following, the next

                    today -» that day

                    tonight -» that night

                    tomorrow -» the next day, the following day

                    this week -» that week

                    next month -» the month after, the following month

                    yesterday -» the day before, the previous day

                    three days ago -» three days before

                    last week -» the week before, the previous week

Poza tym zmieniają się zaimki wskazujące:

                    this -» that

                    these -» those

                    here -» there

i odpowiednie zaimki osobowe.

Przykłady następstwa czasów

Present Simple -» Past Simple

Ann said: "I wake up at 7 o’clock everyday". Ann said (that) she woke up at 7 o’clock everyday.

Present Continuous -» Past Continuous

My uncle said: "My wife is preparing breakfast at this moment". My uncle said his wife was preparing breakfast at that moment.

Past Simple -» Past Perfect

He said: "We were in the cinema yesterday". He said they had been in the cinema the day before.

Past Continuous -» Past Perfect Continuous

Mark said: "I was watching TV last evening". Mark said he had been watching TV the previous evening.

Future Simple -» Future Simple in the Past

Our Dad said: "I will buy this vacuum for us". Our Dad said he would buy that vacuum for us.

Future Continuous -» Future Continuous in the Past

He said: "I will be working in the afternoon". He said he would be working in the afternoon.

Present Perfect -» Past Perfect

She said: "I have won 1000 PLN". She said she had won 1000 PLN.

Present Perfect Continuous-» Past Perfect Continuous

I said: "I have been learning here for three years." I said I had been learning there for three years.

I okres warunkowy -» II okres warunkowy

He said: "I will go to the beach if it is hot today again". He said (that) he would go to the beach if it was hot that day again.

Następstwa czasów nie ma:

                    w przypadku czasów zaprzeszłych

                   Past Perfect
My daughter said: "I had done my homework two hours earlier". My daughter said she had done her homework two hours earlier.

                   Past Perfect Continuous
He said: "I had been digging in the garden then". He said he had been digging in the garden then.

                    kiedy relacjonujemy coś, co ktoś mówi w danej chwili;

                    w 0, II i III okresie warunkowym.

Czasowniki modalne

Część czasowników modalnych ulega zmianie w zdaniach w mowie zależnej, a część pozostawiamy niezmienioną:

                    will -» would

                    would -» would

                    can -» could

                    could -» could

                    shall -» should

                    should -» should

                    may -» might

                    might -» might

Przykłady:

                    I said to John: "You can help me with cleaning my car". I said to John he could help me with cleaning my car.

                    My Mum said: "Ann should study more to pass her exam". My Mum said Ann should study more to pass her exam.

Pytania

W mowie zależnej przyjmują one postać zdania oznajmującego, natomiast zasada następstwa czasów pozostaje zachowana. W przypadku pytań ogólnych stosujemy słówko "if" lub "whether", zaś w pytaniach szczegółowych pozostawiamy zaimek pytający bez zmian.

Przykłady:

                    Carol asked me: "Do you like pop music?" Carol asked me if I liked pop music.

                    I asked my mother: "What did you buy for supper today?" I asked my mother what she had bought for supper that day.

 

 

 

 

 

 

                                                                                        OKRESY WARUNKOWE

W języku angielskim występują tzw. zdania warunkowe, w których mówimy o tym, że jeżeli dany warunek zostanie spełniony, to nastąpi jakiś skutek.

Struktura zdania warunkowego

If + warunek + rezultat

lub

Rezultat + if + warunek

Kolejność części zdania nie ma znaczenia, jeżeli jednak całe zdanie zaczyna się od części nadrzędnej, po "if" nie stawiamy przecinka.

Najczęściej występującym spójnikiem łączącym zdanie podrzędne (warunek) ze zdaniem głównym (rezultat) jest słówko "if" - jeżeli; ponadto możemy spotkać się z następującymi spójnikami:

                    when – kiedy

                    unless - chyba że, jeśli nie

                    on condition - pod warunkiem

                    in case - w przypadku gdy

                    provided, providing - o ile

                    as soon as - jak tylko

                    as - gdy, jako, ponieważ

                    whenever - kiedykolwiek

                    suppose, supposing - przypuszczając

                    otherwise - w przeciwnym razie

Rozróżniamy kilka rodzajów okresów warunkowych:

0 okres warunkowy (Zero Conditional)

Używamy tylko w przypadku mowy o sytuacjach prawdziwych, tzn. kiedy coś jest zawsze prawdą, a także mówiąc o zwyczajach.

Budowa:

If + Present Simple + Present Simple

lub:

Present Simple + if + Present Simple

Przykłady:

                    If you don't drink, you are thirsty.

                    If you sleep well at night you feel relaxed.

I okres warunkowy (First Conditional)

Stosujemy w przypadkach, kiedy mówimy o sytuacjach / zdarzeniach przyszłych, możliwych i realnych, kiedy istnieje duże prawdopodobieństwo, że warunek zostanie spełniony.

Budowa:

If + Present Simple + Future Simple (will + podstawowa forma czasownika)

lub:

Future Simple + if + Present Simple

Przykłady:

                    If you are hungry, we will go to the restaurant.

                    I will help you provided you tidy your room.

                    Will he buy a new car if his wife passes a driving test?

II okres warunkowy (Second Conditional)

Stosujemy, kiedy mówimy o sytuacjach prawie nierealnych, praktycznie niemożliwych do spełnienia. Stosujemy te konstrukcję mówiąc o teraźniejszości bądź przyszłości, aczkolwiek dany warunek nie ma prawie żadnej szansy na zaistnienie. Okres ten jest podobny do trybu przypuszczającego w języku polskim.

Budowa:

If + Past Simple + Future Simple in the Past (would + podstawowa forma czasownika)

lub:

Future Simple in the Past + if + Past Simple

Przykład:

                    If I were you, I wouldn't buy this terrible blouse.

                    My friend would go around the world if he won a lot of money in lottery.

                    Should Marry forgive him if he apologized her?

Zamiast słówka "would", wystąpić mogą też słówka: "should", "could", "might".

W części warunkowej zdania - po "if" - w miejsce "was" najczęściej używamy "were".

III okres warunkowy (Third Conditional)

Używamy, kiedy mówimy o sytuacjach i zdarzeniach z przeszłości, których już nie możemy spełnić, ponieważ szansa na to bezpowrotnie minęła.

Budowa:

If + Past Perfect + Future Perfect in the Past

lub:

Future Perfect in the Past + if + Past Perfect

Przykład:

                    If my mother had driven more slowly, we would have seen the beautiful views in France.

                    You would have loved this music star if you had gone with us to his concert last week.

                    Would she have left her husband if she had met her first boyfriend last holidays?

Mieszane okresy warunkowe

Czasami może wystąpić pomieszanie okresów warunkowych. Zdarzy się tak w następujących sytuacjach:

Jeśli sytuacja z przeszłości ma wpływ na sytuację obecną lub przyszłą.

Budowa:

If + Past Perfect + Future in the Past

lub:

Future in the Past + if +Past Perfect

Przykłady:

                    If they had visited us two weeks ago, they could attend the course this week.

                    I would have my own company if I had agreed to take money from my uncle three years ago.

Jeśli sytuacja ogólna (także obecna, np. cecha charakteru bądź inna właściwość) mogła mieć wpływ na sytuację z przeszłości.

Budowa:

If + Past Simple + Future Perfect in the Past

lub:

Future Perfect in the Past + if + Past Simple

Przykłady:

                    If my sister were clever, she wouldn’t have moved in together with Mark.

                    Mary would have helped you in learning Russian last year if she knew this language.

Inwersja w okresach warunkowych

Przy zastosowaniu okresów warunkowych można spotkać się z inwersją, czyli szykiem przestawnym - jednakże znaczenie zdania w takim przypadku nie ulega zmianie.

Przykłady:

                    If I were you - Were I you

                    If he had sold it - Had he sold it

                    If they could dance - Could they dance

Więcej informacji na temat inwersji można znaleźć w oddzielnym zagadnieniu gramatycznym: "Inwersja".

 

 

 

 

 

 

Przyimki 

 

on

na czymś, w, nad, po, dalej

 

in front of

na wprost, przed, z przodu

 

at

przy, w, na, u, o

 

in

w, na, za, do, za pomocą

 

between

pomiędzy, w środku (dwoma przedmiotami, osobami)

 

above

powyżej, nad, u góry, ponad

 

below

poniżej, pod

 

under

pod, poniżej

 

behind

za, z tyłu

 

on top of

na wierzchu (np. stołu)

 

away from

od 2

 

next to

obok

 

across

ponad, poprzez, przez, w poprzek, na drugą stronę

 

over

przez, nad, przy, ponad, powyżej, po

 

out of

z czegoś, ze środka, na zewnątrz

 

to

do, na, za, przy

 

from

z, od jakiegoś momentu, od kogoś

 

into

do (środka, wnętrza) w, na

 

throught

poprzez, przez, po, na wskroś

 

up

pod górę, do góry, w górę

 

down

w dół, na dole

 

around, round

wokół, dookoła

 

towards

w stronę, wobec, w stosunku, w kieunku

 

about

o, około, po, dookoła, mniej więcej

 

after

po, później, według

 

against

przeciw, o, wbrew

 

along

wzdłuż

 

among

wśród, pomiędzy (więcej przedmiotów)

 

before

przed, przedtem, zanim

 

beside

obok 2

 

besides

oprócz, poza tym, poza

 

beyond

za, dalej niż, poza

 

by

przy, nad, przez, do, na, obok, z pomocą, przed do (jakiegoś terminu)

 

during

podczas, w ciągu, w czasie

 

except

z wyjątkiem, poza

 

for

dla, od, przez (pewien czas), za, na, po, o

 

near

blisko, obok, w pobliżu

 

inside

w, wewnątrz, do środka,w środku

 

of

ze, z czegoś, o

 

out of

z, ze (na zewnątrz), od

 

outside

na zewnątrz

 

past

po (czas), za, obok

 

since

od (jakiegoś czasu)

 

throughout

przez

 

till, untill

aż do

 

with

z, za pomocą

 

within

w ciągu, nie dalej niż, w zasięgu, wewnątrz, w środku

 

without

bez

 

onto

na (wierzch, powierzchnię czegoś)

 

upon

na, na wierzch

 

 

 

 

 

                                                                                                            PRZYSŁÓWKI

Formy przysłówka
Wiele przysłówków tworzymy od innych części mowy, np. przymiotników, imiesłowów, rzeczowników lub liczebników, przez dodanie końcówki -ly,
 np.: bad - badly delighted - delightedly recent - recently first - firstly wrong - wrongly public - publicly day - daily week - weekly
Niektóre przysłówki z końcówką -ly funkcjonują także jako przymiotniki, np.: daily, monthly, yearly,
Tak więc mówimy:
He is paid weekly but I get paid monthly, (przysłówek) This is my monthly pay. (przymiotnik) Uwaga: Niektóre wyrazy z końcówką -ly nie są przysłówkami, lecz przymiotnikami, np. friendly - przyjazny; likely - prawdopodobny; homely -swojski; lovely - śliczny.
Istnieją przysłówki, które nie różnią się formą od przymiotników, np.: far, fast, long.
Mówimy więc: a fast train - szybki pociąg
Henry drives fast - Henryk jedzie szybko
Inna grupa przysłówków ma dwie formy: jedną — nie różniącą się od przymiotnika, oraz drugą — utworzoną przez dodanie końcówki -ly i mającą w niektórych przypadkach zupełnie inne znaczenie. Mamy więc: slow - slowly - wolno loud - loudly - głośno quick - quickly - szybko a także: hard - ciężko, trudno hardly - zaledwie near - blisko nearly - prawie, bezmała
high - wysoko highly - wysoce pretty - całkiem, dosyć prettily - ładnie late - późno lately - ostatnio Mówimy: John came late to our meeting. Jan przyszedł późno na nasze zebranie.
We haven't seen you lately. Nie widzieliśmy cię ostatnio. We all work hard. My wszyscy pracujemy ciężko. Only you hardly work at all. Tylko ty prawie wcale nie pracujesz. My house is quite near. Mój dom jest zupełnie blisko. I nearly died of pneumonia last year. O mało nie umarłem na zapalenie płuc w zeszłym roku.
 Uwaga: Po niektórych czasownikach oznaczających czynności zmysłów, np.: look, feel, smell, taste, sound używamy przymiotnika, a nie przysłówka,
np.: The soup tastes good. Zupa dobrze smakuje. Your dress looks beautiful. Twoja suknia pięknie wygląda.
Ponadto istnieją grupy przysłówków utworzonych przez dodanie przyrostków lub przedrostków, np.:
a) z przyrostkiem -wise clockwise - według wskazówek zegara otherwise - inaczej, w przeciwnym razie likewise - podobnie, w podobny sposób
b) z przyrostkiem -s (są to przysłówki oznaczające kierunek i tworzone z przymiotników), np.: northwards - na północ southwards - na południe backwards - w tył
c) z przedrostkiem a- (dodanym do przymiotnika lub rzeczownika), np.: aloud - głośno, na głos
ahead - naprzód, na przodzie apart - oddzielnie
Jest także niezbyt liczna grupa przysłówków złożonych,
np.: inside - wewnątrz nowhere - nigdzie outside - zewnątrz however - jednak moreover - co więcej whenever - kiedykolwiek therefore - dlatego wherever - gdziekolwiek sometimes - czasami

 Podział przysłówków
Przysłówki możemy podzielić według ich znaczenia na następujące grupy:
1) Przysłówki czasu (Adverbs of Time), które wskazują kiedy odbywa się dana czynność, czyli są odpowiedzią na pytanie: when?, np.: now, then, soon, today, yesterday, early, late Mówimy: You must come early. Musisz przyjść wcześnie. We will write a dictation tomorrow. Napiszemy dyktando jutro.
2) Przysłówki częstotliwości (Adverbs of Frequency), które wskazują jak często dana czynność się odbywa, czyli są odpowiedzią na pytanie: how often?, np.: always, never, often, twice, once, occasionally, frequently
 Mówimy: I have never been to America.
Nigdy nie byłem w Ameryce. The Browns often visit us on Sunday. Brownowie często odwiedzają nas w niedzielę.
3) Przysłówki miejsca (Adverbs of Place), które wskazują gdzie dana czyn ność się odbywa, czyli są odpowiedzią na pytanie: where?, np.: here, there, everywhere, up, down, away Mówimy: We have been there many times. Byliśmy tam wiele razy.
You can find these flowers everywhere. Możesz znaleźć te kwiatki wszędzie.
4) Przysłówki sposobu (Adverbs of Manner), które określają, jak dana czynność jest dokonywana, czyli są odpowiedzią na pytanie: how?, np.: fast, well, nicely, cleverly, badly, thus Mówimy: I need this money badly. Bardzo potrzebuję tych pieniędzy. That was cleverly done. To było sprytnie zrobione.
5) Przysłówki stopnia (Adverbs of Degree), które określają w jakim stopniu dana czynność jest dokonywana, czyli są odpowiedzią na pytanie: in what degree? to what extent?, np.: very, rather, quite, hardly, fairly, enough, extremely, completely Mówimy: John was extremely tired. Jan był niesłychanie zmęczony. Your composition is fairly good. Twoje wypracowanie jest dosyć dobre.
6) Przysłówki pytajne (Interrogative Adverbs), np.: when?, where?, why?, how?
Mówimy: When will you come again? Kiedy znów przyjdziesz? How do you want to get rid of this man? Jak chcesz się pozbyć tego człowieka?
7) Przysłówki względne (Relative Pronouns), które wprowadzają zdania podrzędne, np.: when, where, how, why, itp. Mówimy: That was the reason why I had forgotten about our appointment. Oto dlaczego zapomniałem o naszym umówionym spotkaniu. The accident happened when we were sitting in a cafe. Wypadek zdarzył się, gdy siedzieliśmy w kawiarni.
8) Przysłówki wniosku, przyczyny i skutku (Adverbs of Conclusion, Reason and Consequence): therefore, then, consequently, finally Mówimy: I opened the door and got in; then I closed the door carefully. Otworzyłem drzwi, wszedłem, a potem zamknąłem drzwi starannie. My boss scolded me; therefore I felt offended. Mój szef zganił mnie i dlatego czułem się urażony.
9) Istnieje jeszcze grupa często używanych przysłówków, które trudno zaszeregować do którejś z wyżej wymienionych grup: also - także only - tylko already - już still - nadal, wciąż jeszcze either - także too - zbyt else - jeszcze too - także just - właśnie, akurat yet - jeszcze, już Przysłówki powyżej podanej grupy wymagają dodatkowych objaśnień odnoszących się do ich użycia w zdaniach. Polski wyraz także znajduje odpowiedniki w angielskich also i too w zdaniach twierdzących i pytajnych, natomiast either w przeczących. Mówimy: I have also studied French. I have studied French too. Ja także studiowałem francuski. I haven't studied French either. Ja także nie studiowałem francuskiego. Polski wyraz już ma odpowiedniki: already w zdaniach twierdzących, already i yet w zdaniach pytajnych, no longer w zdaniach przeczących.
Mówimy: Mary has already finished work. Mary już skończyła pracę. Has Mary finished work yet? Czy Mary skończyła już pracę? Mr. Brown is no longer our boss. Pan Brown nie jest już naszym szefem. Polski wyraz jeszcze ma odpowiedniki: still w zdaniach twierdzących i pytajnych, a yet w zdaniach przeczących. Mówimy: My brother is still there. - Mój brat jest tam jeszcze. Is my brother still there? - Czy mój brat jeszcze tam jest? My brother is not there yet. - Mego brata jeszcze tam nie ma.
Przysłówek else występuje w takich wyrażeniach, jak: somewhere else - gdzie indziej who else - kto jeszcze, kto inny something else - coś innego, coś jeszcze oraz w wyrażeniu: or else - gdyż inaczej, w przeciwnym razie, a jeśli nie, to ..., np.: You must catch the man, or else he will commit another crime. Musicie złapać tego człowieka, gdyż inaczej popełni następną zbrodnię. Hurry up, or else you will be late for school! Pospiesz się, gdyż w przeciwnym razie spóźnisz się do szkoły!

Stopniowanie przysłówków
Przysłówki stopniuje się tak jak przymiotniki:
a) przysłówki jednosylabowe i niektóre dwusylabowe przez dodanie końcówki -er [a] w stopniu wyższym i -est [ist] w stopniu najwyższym, np.: fast — faster — fastest = szybko — szybciej — najszybciej
ale
b) przysłówki wielosylabowe, włączając wszystkie z końcówką -ly z wyjąt kiem badly, przez użycie wyrazu more w stopniu wyższym i most w stopniu najwyższym, np.: politely — more politely — most politely = grzecznie — grzeczniej — naj grzeczniej Istnieje także grupa przysłówków, które podobnie jak przymiotniki są stopniowane w sposób nieregularny: well = dobrze better = lepiej best = najlepiej badly = źle worse = gorzej worst = najgorzej much = dużo more = więcej most = najwięcej little = mało less = mniej least = najmniej far = daleko farther further = dalej farthest = najdalej (o przestrzeni) furthest (inne użycia) Konstrukcje wyrażające porównania są takie same jak z przymiotnikami, np.: John finished his work as quickly as his friend. John skończył pracę tak szybko jak jego kolega.



                                                                                
Pytania bezpośrednie i pośrednie

(Direct and Indirect Questions)

 

Pytania bezpośrednie można podzielić na dwa rodzaje:

pytania ogólne (general questions), na które odpowiada się „tak” lub „nie”, czyli pytania zaczynające się od słowa „czy”. Pytania te tworzy się zgodnie z zasadami tworzenia pytań dla danego czasu bądź danej struktury gramatycznej. I tak:

 

- pytania, w których występuje czasownik be (być)  i nie ma w nich innego czasownika posiłkowego, tworzone są za pomocą inwersji (inversion), czyli przesunięcia czasownika przed podmiot, np.:

                    Is he ill? (Czy on jest chory)

                    Are you really in love with him? (Czy ty naprawdę jesteś w nim zakochana)

                    Were they with you yesterday? (Czy oni wczoraj byli z tobą)

                    Was it his fault? (Czy to była jego wina)

                    Are your children playing football now? (Czy twoje dzieci grają teraz w piłkę)

                    Was your sister sleeping when came home yesterday? (Czy twoja siostra spała, kiedy wróciłaś do domu wczoraj)

 

- pytania z czasownikami modalnymi również tworzone są przez inwersję, np.:

                    Can you open the window, please? (Czy możesz otworzyć okno)

                    Could you swim when you were 5 years old? (Czy potrafiłeś pływać, kiedy miałeś 5 lat)

                    May I go to my room? (Czy mogę pójść do sowjego pokoju)

 

- pytania w czasie Present Simple tworzone są przy wykorzystaniu słówek do (I i II os. l.poj. i wszystkie osoby l.mn.) i does (III os. l.poj.). Należy pamiętać, że czasownik w pytaniach przyjmuje formę podstawową (basic form), np.:

                    Do you like apples? (Czy lubisz jabłka)

                    Do they enjoy going to cinema every Saturday? (Czy sprawia im przyjemność chodzenie do kina co sobotę)

                    Does your mother work on Sundays? (Czy twoja mama pracuje w niedziele)

                    Do Peter and Tom always go to school together? (Czy Tom i Peter zawsze chodzą do szkoły razem)

 

- pytania w czasie Past Simple (z wyjątkiem zdań z czasownikiem be) tworzone są za pomocą słówka did, a czasownik główny (main verb) znajduje się w formie podstawowej (basic form), np.:

                    Did they eat the whole cake?(Czy oni zjedli cały tort)

                    Did you enjoy your classes at university?(Czy podobały ci się zajęcia na uniwersytecie)

                    Did your brother help you with your homework? (Czy twój bart pomógł ci w pracy domowej)

                    Did you father remember to buy something to drink?(Czy twój tato pamiętał, żeby kupić coś do picia)

 

- pytania w czasach, w których stosuje się czasownik posiłkowy (auxiliary verb) tworzone są poprzez przesunięcie czasownika posiłkowego przed podmiot, np.:

                    Have you been to England? (Czy byłeś w Anglii)

                    Will you go to the cinema with me? (Czy pójdziesz ze mną do knia)

pytania szczegółowe (specific questions) tzn. pytania zaczynające się od któregoś ze słówek pytających (question words). Tworzy się je dokładnie tak samo jak pytania ogólne, tyle tylko, że na początku takiego pytania stawiamy słówko pytające, np.:

                    Why do you like apples? (Dlaczego lubisz jabłka)

                    Where did your brother go yesterday? (Gdzie twój brat wczoraj poszedł)

                    How are you today? (Jak się dzisiaj masz?)

                    What is the weather going to be like tomorrow? (Jaka jutro będzie pogoda)

                    What were you doing yesterday, when I came to see you. (Co robiłeś wczoraj, kiedy przyszedłem się z tobą zobaczyć)

                    When did you buy your car? (Kiedy kupiłeś samochód)

! Przy pytaniach zaczynających się od who, which oraz what należy pamiętać, że jeśli są one pytaniami o podmiot to nie pojawiają się w nich operatory do/does/did, np.:

                    Who wants to come to your party? (Kto chce przyjść na twoje przyjęcie)

                    Who do you want to come to your party? (Chcesz, żeby kto przyszedł na twoje przyjęcie)

                    Which person likes you? (Która osoba cię lubi)

                    Which person do you like? (Którą osobę lubisz)

                    What happened yesterday? (Co się wczoraj wydarzyło)

                    What did you do yesterday? (Co ty wczoraj zrobiłeś)

 

Pytania pośrednie mają znaczenie pytań, ale strukturę twierdzeń, czyli orzeczenie znajduje się po podmiocie. Pytania pośrednie zostają wprowadzone pewnymi zwrotami, wśród nich znajdują się np.:

                    Can you tell me (Czy możesz mi powiedzieć)

                    Do you know (Czy wiesz)

                    Have you any idea (Czy masz pojęcie)

                    I wonder (Zastanawiam się)

                    I’m thinking (Zastanawiam się)

                    I want to know (Chciałabym wiedzieć), itp.

 

Po powyższysz zwrotach w pytaniach ogólnych stosujemy słówka if oraz whether w znaczeniu polskiego „czy”, a w pytaniach szczegółowych zostawiamy słówko pytające (question word), po którym pytanie zamienia się na zdanie oznajmujące, np.:

                    I wonder if you were at school yesterday. (Zastanawiam się czy byłeś wczoraj w szkole)

                    Have you any idea where I put my glasses? (Czy wiesz, gdzie położyłem okulary)

                    Do you know how he got there? (Czy wiesz jak on tam dotarł)

                    Can you tell me what time it is. (Czy możesz mi powiedzieć, która jest godzina)

                    I’m thinking if you could help me. (Zastanawiam się czy mógłbyś mi pomóc)

                    I want to know if you could send me some more information. (Chciałbym wiedzieć, czy mógłbyś mi przysłać więcej informacji)

 

Pytania pośrednie występują również w mowie zależnej choć tam  należy pamiętać o zmianie czasu jeśli czasownik wprowadzający pytanie pośrednie jest w czasie przeszłym.

 

Zarówno pytania bezpośrednie jak i pośrednie mogą wystąpić w formie przeczącej. Zdania bezpośrednie wyglądają wtedy tak, np.:

                    Why didn’t you come for dinner? (Dlaczego nie przyszedłeś na obiad)

                    What wasn’t she telling you? (Czego ona ci nie mówiła)

                    Where haven’t you been for ages? (Gdzie nie byłeś od lat)

                    Why isn’t she happy? (Dlaczego ona nie jest szczęśliwa)

 

Należy pamiętać, że forma pytania nie ulega zmianie, tylko czasownik posiłkowy przyjmuje formę przeczącą.

 

Pytania pośrednie zamiast zdania twierdzącego mają formę zdania przeczącego, np.:

                    I really want to know why you haven’t slept in your room. (Naprawdę chciałbym wiedzieć dlaczego nie spałeś w swoim pokoju)

                    Please tell me, what she wasn’t telling you. (Proszę powiedz mi, czego ona ci nie mówiła)

                    I don’t know why she isn’t happy. (Ja nie wiem czemu ona nie jest szczęśliwa)

      Zastosowanie Question tags:

                    Forma "question tags" ma postać krótkiego pytania stawianego na końcu zdania, które w tłumaczeniu zbliżone są do "nieprawdaż?", "prawda?" Konstrukcja ta może być użyta w celu zadania pytania retorycznego, dla uzyskania potwierdzenia lub rzadziej może pełnić rolę "prawdziwego" pytania.

      Konstrukcja:

                    Jeżeli zdanie główne jest oznajmujące, to forma "question tags" występuje jako przeczenie i odwrotnie - jeżeli zdanie główne jest zdaniem przeczącym, to forma question tags występuje jako twierdzenie.

                    "Question tags" zawsze występuje w tym samym czasie gramatycznym co pierwsza część zdania i jest zbudowane przy pomocy operatora charakterystycznego dla danego czasu. Jeśli główna część zdania zawiera czasownik modalny, wówczas używamy go także w "question tags".

                    "Question tags" dla pierwszej osoby liczby pojedynczej czasownika "to be" brzmi odpowiednio: "aren't I"? "am I"?

      Wyjątki:

                    Po formie "let's" stosujemy "shall we"

                    Po formie rozkazującej stosujemy "will you"

      Przykłady:

                    He wrote this e-mail for you, didn't he?

                    Mark hadn't known your wife earlier, had he?

                    We should help him, shouldn't we?

                    She musn't be late, must she?

                    I am very clever, aren't I?

                    Don't go to Mike today, will you?

                    Let's go to visit our grandparents, shall we?

 

 

 

                                                                  Spójniki w języku angielskim

                                            Spójniki współrzędne w języku angielskim

Spójniki współrzędne (coordinating conjunctions) służą do łączenia dwóch lub więcej równorzędnych części zdania.

Najczęściej używane spójniki współrzędne

spójnik

tłumaczenie

przykład zdania

tłumaczenie

and

i

I can sing and play the piano.

Potrafię śpiewać i grać na pianinie.

but

ale

My room is small but comfortable.

Mój pokój jest maly, ale wygodny.

as/like

tak jak

Do as/like I say!

Rób tak jak ci mówię!

or

lub

We can go to the cinema or to the theatre.

Możemy pójść do kina lub teatru.

so

więc

It was raining, so we took an umbrella.

Padało, więc wzięliśmy parasol.

yet

lecz, ale

The explanation was strange yetconvincing.

Wyjaśnienie było dziwne, ale przekonujące.

both ... and

zarówno ... jak i

I can both sing and dance.

Potrafię zarówno śpiewać jak i tańczyć.

either ... or

albo ... albo

You can have either tea or coffee.

Możesz dostać albo herbatę albo kawę.

neither ... nor

ani ... ani

He is neither intelligent nor friendly.

On nie jest ani inteligentny ani miły.

not only ... but also

nie tylko ... ale także

Not only English but also French is required in this job.

Nie tylko angielski, ale taże francuski jest wymagany w tej pracy.

Przykłady zdań ze spójnikami

I tried very hard but I couldn't open the door.

Próbowałem z całych sił, ale nie udało mi się otworzyć drzwi.

 

 

 

                                                                                             STRONA BIERNA
Zastosowanie

Strony biernej używamy gdy chcemy, aby zdanie brzmiało bardziej oficjalnie i obiektywnie. Często strona bierna występuje w tekstach pisanych, ogłoszeniach, prasie, itp. Stosujemy ją również gdy chcemy podkreślić co się z danym podmiotem dzieje kiedy wykonawca czynności nie jest znany, jest oczywisty lub jest nieważny lub też kiedy celowo nie chcemy go z jakiegoś powodu wymieniać. Ponadto używamy tej konstrukcji przy oficjalnych instrukcjach i rozkazach.

Budowa

Stronę bierną tworzymy poprzez zastosowanie czasownika "to be" w odpowiedniej formie oraz użycie imiesłowu biernego - formy past participle . W stronie biernej podmiot oraz dopełnienie zamieniają swoje miejsca w zdaniu w stosunku do zdania w stronie czynnej. Często wykonawca czynności w stronie biernej jest w ogóle pomijany. Jeśli jednak wskazujemy tegoż wykonawcę, używamy przyimka "by".

Nie wszystkie czasowniki są przechodnie, niektórych nie można użyć w stronie biernej, np.: go, walk, die, Lough.

Przykłady

                   Present Simple:

                    My Mum cooks beetroot soup once a week.

                    Beetroot soup is cooked (by my Mum) once a week.

                   Present Continuous:

                    Lucy is cleaning a fridge now.

                    A fridge is being cleaned (by Lucy) now.

                   Past Simple:

                    My parents bought a new computer last week.

                    A new computer was bought (by my parents) last week.

                   Past Continuous:

                    I was reading a gripping novel.

                    A gripping novel was being read (by me).

                   Present Perfect:

                    They have built this bridge since March.

                    This bridge has been built (by them) since March.

                   Past Perfect:

                    The young terrorist had occupied the post office.

                    The post office had been occupied (by the young terrorist).

                   Future Simple:

                    My teacher will take you to the hospital.

                    You will be taken to the hospital (by my teacher).

                   Future Perfect:

                    He will have repaired our fence.

                    Our fence will have been repaired (by him).

                   Czasowniki modalne:

                    We must learn this poem by heart. This poem must be learnt by heart.

He should wash his hair. His hair should be washed.

 

 

 

 

Zaimki po angielsku

W języku angielskim wyróżniamy następujące rodzaje zaimków:

                   zaimki osobowe - subject and object pronouns (np. I, you, me),

                   zaimki dzierżawcze - possessive pronouns (np. my, your, his),

                   zaimki zwrotne - reflexive pronouns (np. myself, yourself).

                   zaimki wskazujące - ,

                   zaimki pytające - ,

                   zaimki nieokreślone - (np. nikt, ktoś, coś).

Rodzaje zaimków

 

os.

zaimki osobowe

zaimki dzierżawcze

zaimki zwrotne

podm.

dopełn.

z rzeczow.

bez rzeczow.

l.p.

1

I

me

my

mine

myself

2

you

you

your

yours

yourself

3

he

him

his

his

himself

she

her

her

hers

herself

it

it

its

its

itself

l.mn.

1

we

us

our

ours

ourselves

2

you

you

your

yours

yourselves

3

they

them

their

theirs

themselves

Zaimki osobowe, dzierżawcze, zwrotne

Zaimki osobowe

Zaimki osobowe mają dwie formy, w zależności od tego, na jakiej pozycji w zdaniu występują.

Subject pronouns występują na pozycji podmiotu (ja, ty, on, etc.).

I learn English.

Ja uczę się angielskiego.

Object pronouns występują na pozycji dopełnienia (mnie, mną, ciebie, tobie, etc.).

I went to England with him.

Pojechałem do Anglii z nim.

Zaimki osobowe w dopełnieniu

 

os.

zaimek

polskie odpowiedniki

l.p.

1

me

mnie, mi, mną

2

you

ciebie, tobą

3

him

jego, go, jemu, niego, nim

her

jej, ją, niej

it

je, jego, go, jemu, nim

l.mn.

1

us

nam, nas, nami

2

you

was, wami, wam

3

theirs

ich, im, nimi, nich

 

Zaimki dzierżawcze

 

osoba

zaimek z rzeczownikiem

zaimek bez rzeczownika

polskie odpowiedniki

l.p.

1

my

mine

mój, moja, moje, moi

2

your

yours

twój, twoja, twoje, twoi

3

his

his

jego

her

hers

jej

its

its

jego

l.mn.

1

our

ours

nasz, nasza, nasze, nasi

2

your

yours

wasz, wasza, wasze, wasi

3

their

theirs

ich

 

Zaimki zwrotne

 

osoba

zaimek

polski odpowiednik

l.p.

1

myself

się

2

yourself

3

himself

herself

itself

l.mn.

1

ourselves

2

yourselves

3

themlelves

Przykłady zdań z zaimkami osobowymi, dzierżawczymi i zwrotnymi w języku angielskim

They are taking their FCE exam next week.

Oni zdają swój egzamin FCE w przyszłym tygodniu.

Are you talking to me?

Czy ty mówisz do mnie?

Enjoy yourselves!

Bawcie się dobrze!

This is not your English coursebook; it's mine!

To nie jest twój podręcznik do angielskiego; on jest mój!

Zaimki wskazujące, pytające, względne

Zaimki wskazujące

Zaimki wskazujące (demonstrative pronouns) są uzależnione od liczby i odległości do wskazywanego przedmiotu. Mogą występować z rzeczownikiem lub samodzielnie.

I like this sweater, these shoes, that dress and those sunglasses.

Podoba mi się ten sweter, te buty, tamta sukienka i tamte okulary słoneczne.

Would you do this?

Zrobiłbyś to?

I would like some of these.

Chciałbym kilka z tych (wskazując na coś)

Zaimki wskazujące

 

zaimek

polskie odpowiedniki

l.p.

this

ten, ta, to

that

tamten, tamta, tamto

l.mn.

these

te, ci

those

tamte, tamci

Zaimki pytające i względne

Zaimki pytające (interrogative pronouns) służą do konstruowania pytań. Zaimki względne (relative pronouns) są identyczne z pytającymi i służą do tworzenia zdań podrzędnie złożonych, gdzie występują w roli spójnika.

Who are you looking for?

Kogo szukasz? - zaimek pytający

The woman who we talked to was very helpful.

Kobieta, z którą rozmawialiśmy była bardzo pomocna. - zaimek względny.

Zaimki pytające i względne

zaimek

polskie odpowiedniki

what

co

which

który, która, które, którzy

who

kto

where

gdzie

when

kiedy

how

jak

Przykłady zdań z zaimkami w języku angielskim

Do you believe this?

Wierzysz w to?

These are my friends, Ania and Magda.

To są moje koleżanki, Ania i Magda.

I don't know how he did it and who knew about it.

Nie wiem, jak on to zrobił i kto o tym wiedział.

What I like about you is your sense of humour.

To, co w tobie lubię, to twoje poczucie humoru.

Zaimki nieokreślone

Zaimki nieokreślone (indefinite pronouns) są najliczniejszą grupą zaimków. Wyrażają bliżej niesprecyzowane pojęcia (ktoś, coś, wiele, większość, itp.)

 

Najczęściej występujące zaimki nieokreślone

 

zaimek

polskie odpowiedniki

 

l.p.

anybody / anyone

ktokolwiek (w zd. twierdzących i pytaniach), ktoś (w pytaniach), nikt (w przeczeniach)

 

anything

cokolwiek (w zd. twierdzących i pytaniach), coś (w pytaniach), nic (w przeczeniach)

 

everybody

wszyscy

 

everything

wszystko

 

somebody / someone

ktoś

 

something

coś

 

nobody / no one

nikt

 

nothing

nic

 

little / a little

mało / trochę (dla rzecz. niepoliczalnych)

 

much

dużo (dla rzecz. niepoliczalnych)

 

enough

wystarczająco

 

another / other

inny, inna, inne

 

either

którykolwiek, którakolwiek, którekolwiek

 

neither

żaden, żadna, żadne

 

l.mn.

both

oba, obaj, obie

 

few / a few

mało / trochę (dla rzecz. policzalnych)

 

many

dużo (dla rzecz. policzalnych)

 

others

inne, inni

 

several

kilka, kilku

 

l.p. i mn.

all

wszystko, wszystkie, wszyscy

 

most

większość

 

some

niektóry, niektóre, niektórzy

 

Przykłady zdań z zaimkami nieokreślonymi w języku angielskim

Would you like someof this cake? Yes, a little.

Chciałbyś trochę tego ciasta? Tak, trochę.

Little is nown about his past.

Mało wiadomo o jego przeszłości.

Did anybody call when I was out? No, nobody.

Czy ktoś dzwonił, kiedy mnie nie było? Nie, nikt.

Everybody was happy.

Wszyscy byli szczęśliwi.

Some agreed with me and others didn't.

Niektórzy się ze mną zgodzili, a inni nie.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

who, which, when, where – zdania przydawkowe w języku angielskim

 

Zdania przydawkowe, inaczej relative clauses, służą w do dostarczenia dodatkowych informacji na temat podmiotu bądź dopełnienia zdania głównego. W języku angielskim rozróżniamy dwa rodzaje zdań przydawkowych: zdania przydawkowe definiujące oraz zdania przydawkowe niedefiniujące. Poniżej znajdziecie najważniejsze informacje na temat budowy oraz zastosowania zdań przydawkowych w języku angielskim.

Zdania przydawkowe definiujące

                    Zdania przydawkowe definiujące (defining relative clauses) nazywane są też zdaniami określającymi.

      Stanowią nierozłączną część całego zdania.

      Dostarczają informacji będących integralną częścią zdania a ich pominięcie narusza jego sens ogólny.

The car which is parked next to the house belongs to my mother.

Samochód, który jest zaparkowany obok domu należy do mojej matki.

                   NIE są oddzielone przecinkami.

      Zaimki względne (who, which, that) można pominąć, jeśli występuje po nich zaimek osoby lub rzeczownik.

This is the dog (which/that) I found yesterday.

To jest pies, którego znalazłem wczoraj.

                    Zaimka względnego nie można pominąć, jeśli nie występuje po nim zaimek osobowy lub rzeczownik (zdanie po prostu nie miałoby żadnego sensu).

A teacher is a person who teaches people.

Nauczyciel to osoba, która uczy ludzi.

                   Zaimki which i who można pominąć, gdyż nie stanowią one podmiotu zdania przydawkowego. Podmiotem takich zdań jest  I.

Zdania przydawkowe definiujące mogą zaczynać się od:

                    Who that, jeśli mówimy o ludziach.

This is the girl that waited for us.

To dziewczyna, która na nas czekała.

                    Which lub that, jeśli mówimy o rzeczach.

Can you bring me the book which I lent you?

Czy możesz przynieść mi książkę, którą Ci pożyczyłam?

                    Whose, jeśli mówimy o przynależności.

I talked to a woman whose son used to go to school with Anna.

Rozmawiałam z kobietą, której syn chodził do szkoły z Anną.

                    Where, jeśli mówimy o miejscach.

This is the place where we met for the first time.

To jest miejsce, gdzie spotkaliśmy się po raz pierwszy.

                    When, jeśli mówimy o czasie.

Christmas is the time when I miss my parents the most.

Święta to czas, kiedy najbardziej tęsknie za rodzicami.

Zdania przydawkowe niedefiniujące

                    Zdania przydawkowe niedefiniujące (non-defining relative clauses) są nazywane także zdaniami opisowymi.

      Zdania opisowe dostarczają dodatkowych informacji, bez których zdanie główne zachowałoby sens, bądź stanowią komentarz do pierwszej części zdania.

My friend, who is getting divorced in March, lives in Bydgoszcz.

Mój przyjaciel, który rozwodzi się w marcu, mieszka w Bydgoszczy.

                   Są zawsze oddzielone przecinkami od zdania niosącego główną informację.

     W funkcji dopełnienia w odniesieniu do ludzi używamy formy whom.

I had further discussions with Andreas, whom I had met the previous week.

Przeprowadziłem dalsze dyskusje z Andreasem, którego poznałem w poprzednim tygodniu.

                   W zdaniach przydawkowych niedefiniujących nigdy nie opuszczamy zaimków względnych.

Wrocław, where they went on holiday, is much bigger than Zakopane.

Wrocław, gdzie pojechali na wakacje, jest dużo większy niz Zakopane.

Zdania przydawkowe niedefiniujące mogą zaczynać się od takich samych zaimków względnych co zdania przydawkowe definiujące (z wyjątkiem that).

My white coat, which I bought last year, is too small for me.

Mój biały płaszcz, który kupiłam w zeszłym roku, jest na mnie za mały.

Przykłady zdań przydawkowych:

People who talk too much annoy me intensely. Ludzie, którzy za dużo mówią mocno mnie drażnią.

This watch, which I was given for Christmas, works perfectly. Ten zegarek, który dostałem na Święta Bożego Narodzenia, działa idealnie.

Tuesday is the day when I go to the fitness club. Wtorek jest dniem, kiedy chodzę do klubu fitness.

My father, who has recently retired, spends all day reading the newspaper. Mój ojciec, który niedawno przeszedł na emeryturę, spędza cały dzień czytając gazetę.

My aunt, whom you met yesterday, used to be a teacher. Moja ciocia, którą wczoraj poznałaś, kiedyś pracowała jako nauczycielka.

She lives in New York, which she likes. Ona mieszka w Nowym Jorku, co lubi.

I like the woman who lives next door. Lubię panią, która mieszka po sąsiedzku.

The people that live on the island are very friendly. Ludzie, którzy mieszkają na wyspie są bardzo przyjaźni.

My boss, who is very nice, lives in London. Moja szefowa, która jest bardzo miła, mieszka w Londynie.

I live in the city where I study. Mieszkam w mieście, w którym studiuję.